Najsławniejsza ulica Nowego Orleanu to nocny wir jaskrawych neonów i szczęśliwych turystów przechadzających się z drinkami w dłoniach. Na Bourbon Street znajdziesz wszystko; od klubów jazzowych, i striptizerskich, barów i restauracji, do czterogwiazdkowej kolacji i pokazów erotycznych.
A turyści mogą liczyć na to, że zostaną schwytani w sidła przez naganiaczy wabiących ich, by zajrzeli i tu, i tu, i tam.
- To jest tandetne, a w ciągu ostatnich kilku lat wymknęło się kompletnie spod kontroli - mówi Louis Sahuc, fotograf mający studio i dom w Dzielnicy Francuskiej. - Trzeba się nieźle nagimnastykować, by ich uniknąć.
Zarządzenie zabraniające naganiania wydano 25 lat temu, ale do niedawna rzadko pilnowano, by było przestrzegane. Ostatnio biznesmeni i mieszkańcy dzielnicy skarżyli się coraz częściej, że naganiacze wychodzą poza obręb Bourbon Street, gdzie na ich działania przymyka się oko.
Urząd Miasta oraz nowoorleańska policja wkroczyły do akcji.
- Próbujemy cos robić, ponieważ to się coraz bardziej rozprzestrzenia - mówi Meg Lousteau, dyrektorka stowarzyszenia właścicieli nieruchomości - Vieux Carre Property Owners, Residents and Associates Inc. - Przenosi się na inne ulice. Widziałam ich w galeriach, sklepach, gabinetach masażu.
W 2008 roku do Nowego Orleanu przyjechało 7,6 miliona turystów. Wydali 5,1 miliardów dolarów. Dzielnica Francuska jest wielką atrakcją.
- Jak myślisz, czy przyjezdni z Minnesoty będą mieli ochotę tu wrócić, jeśli są w ten sposób zaczepiani na ulicy? - pyta Sahuc. Chcemy by nazywano nas Wielki Łatwiuteńki lub Wielki Alfons?
Tradycja naganiaczy z Bourbon Street pochodzi z czasów, gdy drzwi klubów ze striptizem były zamknięte. Wołali ludzi, by zajrzeli do środka choć na krótką chwilę i zachęcali do dłuższej wizyty.
Obecnie drzwi są otwarte, a zdjęcia striptizerek wywieszone na zewnątrz, wyobraźnia nie ma żadnej pożywki. Jednak naganiacze wciąż zachęcają przechodniów, a w dodatku często pracują w parach i łowią potencjalnych klientów daleko od lokalu.Praktykuje się to również w klubach muzycznych i innych atrakcjach.
We wtorkowy wieczór koło Bourbon Street Blues Co. naganiacze obejmują turystów za ramiona i namawiają ich, by zajrzeli do klubu.
Eric Johnson, lat 52, pracuje w The Rat's Hole, połączeniu baru i sklepu z pamiątkami. Czasem wykrzykiwał: "Yo" do przechodniów i pokazywał napis, ze piwo kosztuje tu 2,50, tanio jak na standardy Bourbon Street.
- To te młodziaki stwarzają problemy - mówi Johnson, który pracuje jako naganiacz od siedmiu lat. By to robić wcale nie trzeba tak narzucać się ludziom. Oni wszystko zepsują i puszczą nas z torbami.
Jednak Mike Focht, lat 55, naganiacz w klubie erotycznym Big Daddy's World Class Love Acta, twierdzi, że walka z naganiaczami zaszkodzi całemu miastu.
- Bourbon Street jest dla Nowego Orleanu jak Wall Street dla Nowego Jorku. Jeśli wtrącasz się w interesy, zaszkodzisz wszystkim. Płacą nam za godzinę plus pewien procent za każdego, kto wejdzie do klubu - mówi.
W czasie ostatniej akcji policyjnej tylko jeden klub został wymieniony z nazwy. The Alpine Bistro musiało zapłacić 500 dolarów grzywny, zostało tez ostrzeżone, że kolejne wykroczenia mogą spowodować zawieszenie czy cofnięcie pozwolenia na sprzedaż alkoholu.
Jednak tej jesieni więcej firm, które podobno łamią prawo zostanie wezwanych przez urząd od kontroli sprzedaży alkoholu.
Wtorkowej nocy Ashley Roy, 19-letni student koledżu, ubrany w szorty i obcisły sweter stoi rozglądając się uważnie na progu Jester Mardi Gras Daiquiris i sprzedaje pełne kieliszki o takich nazwach jak "Odprężę cię" i "Seks na plaży".
- Gliny mówią, że już nie mogę sprzedawać drinków na ulicy - wyznaje Roy. - Nie wiem dlaczego. Ale to nie zaszkodziło mi w interesach. Mnóstwo ludzi wciąż podchodzi i kupuje.
W internecie
